Charakterystyka
Czarny koń wśród polskich uzdrowisk — wymieniany po Krynicy, Nałęczowie i Ciechocinku, choć ma jeden z największych parków zdrojowych w kraju (ok. 70 ha [do weryfikacji]) i kompletny zespół architektury kuracyjnej z przełomu XIX i XX w. Nad miastem stoi przebudowany zamek, a układ rynkowy pozostaje czytelny. Sytuacja krajobrazowa jest tu realna i rzadka na Pomorzu: silnie urzeźbiona morena z wąwozami i dolinami rzecznymi (potocznie „Szwajcaria Połczyńska"). Miasto ma mieszkańców i funkcje uzdrowiskowe działające cały rok, ale substancja mieszczańska w centrum jest przeciętna, częściowo powojenna.
Ocena w rubryce
| Kryterium | Ocena | Waga | Uzasadnienie |
|---|---|---|---|
| K1 Czytelność układu | 3 | ×1,75 | |
| K2 Substancja zabytkowa | 4 | ×1,75 | |
| K3 Sytuacja krajobrazowa | 4 | ×1,25 | |
| K4 Palimpsest kulturowy | 3 | ×1 | |
| K5 Integralność wizualna | 3 | ×1,75 | |
| K6 Żywotność | 3 | ×1 | |
| K7 Genius loci | 3 | ×1,5 |
Skala 0–5 w każdym kryterium. Wagi wyprowadzone z porównania z miastami, których zespół staromiejski uznano za pomnik historii — nie wpisane z góry. Maksimum 50 punktów; ocena wybitna od 36, znacząca od 33.
Zastrzeżenia. przeciętna zabudowa śródmieścia; zależność od jednej funkcji gospodarczej.
Fakty
- Typ ośrodka
- uzdrowisko
- Dziś
- gm. Połczyn-Zdrój, pow. świdwiński, woj. zachodniopomorskie
- Ludność
- ≈7,7 tys. (2021)
- Makroregion
- Pojezierze Zachodniopomorskie
- Mezoregion
- Pojezierze Drawskie
- Województwo 1975–98
- koszalińskie
- Prawa miejskie
- prawa miejskie nieprzerwanie od 1337