Charakterystyka
Czarny koń dosłownie odbudowywany na oczach: pałac Łosiów z ok. 1780 r., przypisywany kręgowi Szymona Bogumiła Zuga [do weryfikacji], przez dekady stał w ruinie, a od lat 90. jest podnoszony przez fundację, która prowadzi w nim festiwal muzyczny — to rzadki przypadek genius loci tworzonego współcześnie i skutecznie. Miasto ma regularny rynek z lokacji prywatnej, kościół i skalę nienaruszoną. Leży u progu Puszczy Solskiej i Roztocza Wschodniego, w terenie o realnej rzeźbie. Warstwa pogranicza: do 1947 r. ludność mieszana, cerkwie w okolicznych wsiach, ślady po gminie żydowskiej.
Ocena w rubryce
| Kryterium | Ocena | Waga | Uzasadnienie |
|---|---|---|---|
| K1 Czytelność układu | 4 | ×1,75 | |
| K2 Substancja zabytkowa | 4 | ×1,75 | |
| K3 Sytuacja krajobrazowa | 3 | ×1,25 | |
| K4 Palimpsest kulturowy | 4 | ×1 | |
| K5 Integralność wizualna | 3 | ×1,75 | |
| K6 Żywotność | 2 | ×1 | |
| K7 Genius loci | 4 | ×1,5 |
Skala 0–5 w każdym kryterium. Wagi wyprowadzone z porównania z miastami, których zespół staromiejski uznano za pomnik historii — nie wpisane z góry. Maksimum 50 punktów; ocena wybitna od 36, znacząca od 33.
Zastrzeżenia. pałac wciąż w odbudowie; słaba baza gospodarcza; wyludnianie.
Fakty
- Typ ośrodka
- założenie prywatne (rezydencjonalne) na Roztoczu
- Dziś
- gm. Narol, pow. lubaczowski, woj. podkarpackie
- Ludność
- ≈2,1 tys. (2021)
- Makroregion
- Roztocze
- Mezoregion
- Roztocze Środkowe
- Województwo 1975–98
- przemyskie
- Prawa miejskie
- prawa miejskie utracone w 1896, odzyskane w 1996