Atlas miasteczekGóry Świętokrzyskie

Nowa Słupia

prywatne miasto duchowne / ośrodek pielgrzymkowy u stóp Łysej Góry · 33,2/50 punktów, ocena znacząca

Nowa Słupia — kadr dopasowany, 2600 m (v3.3, 2026-08-19 07:01)
Plan Nowa Słupia wg OpenStreetMap — zabudowa, ulice, woda i zieleń w jednym kadrze. Rysunek pokazuje stan dzisiejszy.

Charakterystyka

Miasto lokowane w 1351 r. przez opatów świętokrzyskich na mocy przywileju Kazimierza Wielkiego, na dogodniejszym miejscu niż starsza wieś (dziś Stara Słupia), i przez cały okres staropolski własność benedyktynów. Jego funkcją gospodarczą była obsługa pielgrzymek na Święty Krzyż — w 1405 r. przywilej targowy, w 1578 r. 21 warsztatów rzemieślniczych, młyn i stępa; po kasacji klasztoru w 1819 r. ośrodek podupadł i w 1869 r. utracił prawa miejskie, odzyskane dopiero 1 stycznia 2019 r. Z substancji zabytkowej materiał wykazuje kościół św. Wawrzyńca z 1678 r. i Dom Opata, oba w rejestrze, oraz odsłonięte dymarki z I–III w.; obiekty oznaczone w OSM jako historic to niemal wyłącznie kapliczki i krzyże przydrożne. Najcenniejszy zabytek — pobenedyktyński zespół klasztorny i przedchrześcijańskie obwałowania na Łysej Górze, pomnik historii z 2017 r. — formalnie należy do miasta jako część Święty Krzyż, ale leży na szczycie, poza jego rdzeniem. Ludność wynosi 1346 osób wobec 3350 przed II wojną światową; w 1941 r. Niemcy utworzyli tu getto dla ok. 2500 Żydów, wywiezionych w październiku 1942 r. do Treblinki.

Ocena w rubryce

KryteriumOcenaWaga Uzasadnienie
K1 Czytelność układu3×1,75W OSM istnieje obiekt o nazwie „Rynek" i 744 budynki przy 60 ulicach w promieniu 600 m, ale ani artykuł, ani arkusz nie mówią nic o regularności założenia, pierzejach ani ochronie układu — lokacja z 1351 r. jest udokumentowana, jej czytelność w terenie nie.
K2 Substancja zabytkowa3×1,75Dwa obiekty rejestrowe w samej osadzie (kościół św. Wawrzyńca z 1678 r., nr rej. A.437; Dom Opata, nr rej. A.438) plus in situ dymarki z I–III w. w Muzeum Starożytnego Hutnictwa, przy heritage = 0 i zaledwie jednej świątyni; wpisy historic to 4 kapliczki, 2 krzyże przydrożne, 3 pomniki i 1 grób, czyli nie substancja miejska, a pobenedyktyński zespół na Świętym Krzyżu (pomnik historii 2017) leży poza rdzeniem osady.
K3 Sytuacja krajobrazowa3×1,25Artykuł lokuje miasto u stóp Łysej Góry, drugiego co do wysokości wzniesienia Łysogór, w otulinie Świętokrzyskiego Parku Narodowego, z Górą Chełmową 3 km na północny wschód i Górą Jeleniowską 5 km na południowy wschód; rzeka Słupianka i 2 zbiorniki wodne — sytuacja wybitna, ale dominantą jest góra, nie sylweta samej osady.
K4 Palimpsest kulturowy3×1Nawarstwienie jest realne: hutnictwo z okresu wpływów rzymskich (24 stacje żużla w Łazach), przedchrześcijańskie obwałowania kamienne na Łysej Górze wymienione w uzasadnieniu pomnika historii, miasto duchowne benedyktynów od XIII w. do 1819 r. oraz getto z 1941 r. z ok. 2500 Żydów wywiezionych do Treblinki — brak jednak w tekście potwierdzenia, że ślad żydowski zachował się materialnie.
K5 Integralność wizualna4×1,75Oba twarde wskaźniki rubryki wypadają czysto: bloki_600m = 0 i tylko 4 poligony przemysłowo-handlowe w promieniu 1500 m, a artykuł nie odnotowuje żadnych wyburzeń ani dewastacji.
K6 Żywotność3×1Miejscowość jest siedzibą gminy z burmistrzem i liczy 1346 mieszkańców wobec 3350 przed 1939 r. i 1353 w 1946 r. — organizm działa, ale nie odbudował się od wojny, a jedyna wymieniona impreza (Dymarki) przypada na sierpień, co nie rozstrzyga życia poza sezonem.
K7 Genius loci4×1,5Materiał wskazuje trzy zbiegające się elementy mitu miejsca: doroczny festyn archeologiczny Dymarki Świętokrzyskie z pokazami starożytnego wytopu żelaza, Muzeum Starożytnego Hutnictwa im. Radwana oraz Kamiennego Pielgrzyma z własną legendą (osobne hasło „Legenda o Pielgrzymie Świętokrzyskim"), wsparte historyczną funkcją etapu pielgrzymek na Święty Krzyż.

Skala 0–5 w każdym kryterium. Wagi wyprowadzone z porównania z miastami, których zespół staromiejski uznano za pomnik historii — nie wpisane z góry. Maksimum 50 punktów; ocena wybitna od 36, znacząca od 33.

Zastrzeżenia. Materiał nie rozstrzyga kształtu ani stanu zachowania rynku: w OSM jest tylko nazwa „Rynek", a artykuł w ogóle nie omawia układu urbanistycznego i nie wspomina o objęciu go ochroną konserwatorską — K1 oparte na samej obecności obiektu i danych ilościowych [do weryfikacji]. W sekcji „Zobacz też" figurują hasła Synagoga, Stara Synagoga, Nowa Synagoga i Cmentarz żydowski w Nowej Słupi, lecz tekst nie mówi, czy obiekty te przetrwały; K4 opiera się na udokumentowanym getcie i historii własnościowej, nie na potwierdzonej substancji [do weryfikacji]. bloki_600m = 0 nie dowodzi braku zabudowy blokowej, a materiał milczy o stanie stolarki i ubytkach w pierzejach, co jest drugą połową kryterium K5 [do weryfikacji]. Środek pomiaru OSM jest przesunięty o 1642 m względem współrzędnej z Wikidanych — promienie liczone są od węzła place=town „Nowa Słupia" (ludność 1287), więc Święty Krzyż, formalnie część miasta, pozostaje poza promieniem 600 m i nie wpływa na liczbę budynków ani obiektów historic [do weryfikacji]. Żywotność poza sezonem turystycznym nie jest udokumentowana: artykuł wymienia wyłącznie sierpniowe Dymarki, nie podaje liczby lokali, szkół ani pracodawców [do weryfikacji].

Fakty

Typ ośrodka
prywatne miasto duchowne / ośrodek pielgrzymkowy u stóp Łysej Góry
Dziś
gm. Nowa Słupia, pow. kielecki, woj. świętokrzyskie
Ludność
≈1,3 tys.
Makroregion
Góry Świętokrzyskie
Mezoregion
Góry Świętokrzyskie
Województwo 1975–98
kieleckie
Prawa miejskie
prawa miejskie utracone w 1869, odzyskane w 2019

W tym samym makroregionie

Chęciny · Szydłów · Opatów · Klimontów

← wszystkie miasteczka na mapie